Foto: Alexas Fotos Pixebay

Niets menselijks is de meerkoet vreemd

Niets menselijks is de meerkoet vreemd

De meerkoet ziet er een beetje uit als een mislukt experiment. Een  dofzwart bol lijf, een rubberachtige witte bles op het voorhoofd en poten die  eerder bij een vetplant passen dan bij een vogel. Veel mensen vinden meerkoeten geen vogels om te knuffelen, ‘opgefokte lelijke rotbeesten’  zijn het,  die ook nog eens ‘vieze’ nesten bouwen uit allerlei afval, ‘agressieve krengen’ die voortdurend aan het bakkeleien zijn.

Verborgen in struiken en bomen vechten veel vogels met elkaar, ook  de zogenaamd vreedzame duiven kunnen er wat van, het verschil is dat meerkoeten hun conflicten openlijk  beslechten en met veel kabaal. Mannetjes beginnen, aangemoedigd door het gekef van de vrouwtjes, die als de strijd dat vereist graag inspringen. De  ‘vieze’ nesten van papier, karton en plastic die ze soms bouwen zijn vooral een bewijs van hun vindingrijkheid. Ze zijn een beetje speedy, altijd in de weer, vechtend, patrouillerend of foeragerend, zelden zie je ze  kalm voor zich uit zitten vegeteren zoals eenden dat zo goed kunnen. Maar kunnen we ze dat kwalijk nemen?

Zonderling ontwerp 

Ondanks hun wat zonderlinge  ontwerp zijn ze als soort bijzonder succesvol. Overal waar  water is zie je ze,  tot in de stadscentra toe. Dat is een recente ontwikkeling,  het eerste  broedgeval in de Amsterdamse binnenstad werd  pas in 1989 gesignaleerd. Vanuit recreatiegebieden en buitenwijken hebben ze de steden gekoloniseerd. Hun  sleutel tot succes ligt in de  meertjes, vaartjes, vijvertjes en andere waterpartijtjes die de mens de afgelopen decennia heeft aangelegd.  Zoals merel en houtduif  anderhalve eeuw geleden nog schuwe bosvogels waren, leefde  de  meerkoet ooit als een echte moerasvogel. Veel  vogelsoorten zijn verdwenen omdat ze niet bestand waren tegen het loodzware stempel dat wij op het landschap  drukken, andere profiteren  daar juist van. Zoals de meerkoet.

 Ze wekken de indruk een alledaags leventje te leiden en sommige   meerkoeten  brengen inderdaad hun hele leven door in  een vijvertje in de buitenwijk. Maar andere zijn juist avontuurlijk en vliegen jaarlijks een retourtje Afrika, dwars over  Sahara en Middellandse Zee.

Vliegen!? Kunnen die plompe beesten vliegen!? Ja, dat kunnen ze. Maar ze moeten wel een behoorlijke aanloop over het water nemen op hun platvoeten  om los te komen. Vliegen  doen ze vooral ’s nachts, als niemand het ziet. Soms in enorme zwermen. Tegen de tijd dat de zon opkomt zitten  ze dan zomaar een paar honderd kilometer verder. Honkvast, avontuurlijk,  agressief, luidruchtig, actief, vindingrijk, niets menselijks is de meerkoet vreemd. 

https://www.ivn.nl/afdeling/de-ronde-venen-uithoorn/column-week-19-niets-menselijks-is-de-meerkoet-vreemd

Meer lezen over de meerkoet? https://www.atlascontact.nl/boek/de-meerkoet/